باران

آنجا دلي به خاطر تو جا نمانده است؟

يا زير پاي تو به تمنـا نمانده است؟

آيينه را بگرد به عمق نگاه خويش

آنجا ببين كه غرق تماشا نمانده است؟

حيران موج هاي نگاهت غريب و زار

سرگشته اي به ساحل دريا نمانده است؟

از آن شبي كه رابعه در خون خود شكفت

اي غنچه جاي شايد و اما نمانده است

زنجير و دشت و حسرت و مجنون هميشه هست

حتي دراين زمانه كه ليلا نمانده است

درچاه روزگار به غربت دريده شد

پيراهني كه ياد زليخا نمانده است

چيزي به غير جنت و عصيان و سيب سرخ

تا سرنوشت آدم و حوا نمانده است

پـا گذاشتي از كجـا توي دلم؟

ازكجا فهميدي من بي تو كمم؟

نكنه جــادو داري توي چشـات؟!

يا شايد ورد مي خوني زير لبات؟!

دلِ مـن اسيــر تنهــــايـي و درد

واسه موندنش ديگه راهي نداشت

سايهَ شم بدون آفتاب، سردِ سرد

توشباش حتي ديگـه ماهي نداشت

دستات از تو آسمون مثل پري

اومــدن تا منــو انــدازه كنن

راه غربتو بريــدن زيــر پام

منو خواستن كه با تو تازه كنن

عاشق صورت ماهِ تو شدم

شاعــر چشــمِ سياهِ تو شدم

قدر دستاتو مي دونم گلِ من

مني كه محــو نگاهِ تو شدم

نكنه يه روز بيـاد دست منو رها كني

يا بري و منو ازقابِ چشات جدا كني

آسمان را در زمين بنويس

بنفشه را در نفس باد

زمزمه كن

آفتاب را

خدا مي شوي

در دل حوا

شكوفه ها ،سيب مي شوند

بر اساس ملودی

وقتي از جاده رسيدم          با دلي تنها وخسته

با غبــار يه مسافــر          مثل برگــاي شكسته

كوله بارمو گرفتي            تنهايي هامو تكوندي

زيربارون نوازش            دل خستهَ مونشوندي

اما من از نگات گـــل عشق و نچيدم

پشت حرفاي تو، حس خوبي رو نديدم

مـونده بود تو دلت عـادتـي از قــديمــا

واسه ي كسي كه عــاشقت بـوده يه دنيــــا

منــم اون غريب و تنهـا       كه تو راه دل اسيـــرم

بارخستگي رو شونهَ م        دارم از شهر تو مي رم

لحظه ي نقطه ي ديدار       باز منو به جاده بسپار

ديگـه فرصتـي نمونده       عــزيزم خـــدا نگهــدار

وقتي از تو نگات عاشقي رو نخونم

تو بگو تا كجا مي تونم با تو بمونم؟

مي دونم بعضي يا وقتي دور مي شن از هم

دلشـــون نداره واســه اونكه رفتــه ماتـــم

از اين روزگـــــارِبدِ سر سپــرده، چه بايد خواست؟

ز كوروش،زجمشيد،ازاين خيل مرده، چه بايد خواست؟

به آرش كه اينك به خواب آرميده، چه بايد گفت؟

ز رستم كه صد رنج دارد به گُرده، چه بايد خواست؟

كجـــا يخ زد اين خــاك پرورده در خود نشان نيو؟

كنون از دل مردمانِ فســرده، چه بايد خواست؟

چه آواز گرمي، چه حسي، به گوش كه بايد خواند؟

كه از خود بپرسد :كه اي رنج برده، چه بايد خواست؟

به زنــدان و زنجيــر و داغ و درفشـي اگــر رفتنــد

چه حاصل؟ ندانند از اين زخمِ خورده، چه بايد خواست؟

اگرخودبدانی کزین شورو فريـادِ در قلب تــو جاويـــد

بگــــو با مـن امـاَ شمرده، شمرده، چه بايد خواست؟

هــــزاران دل و دست، با هــم رسيدند تا مقصــود

وامروز ازاين مشتِ درهم فشـرده، چه بايد خواست؟

كاشكي مي شد سر بذارم تو دامنت

وقتي دلم پرازغمه

تو نيستي و تو اين ديار بي بهار

دلم گرفته از همه

اينجا تموم آدما، عاشق آينه هان فقط

ستاره هاي شبزده، تو كوچه ها مي يان فقط

اينجا همه خيابونا، با من غريبي مي كنن

وقتي كه جاي خاليتو، حس مي كنن كنار من

از اين سفر شايد كه برنگشتم

نمي دونم چي مي شه سرنوشتم!

اما مي خوام هميشه يادت بمونه ماه من

بي تو تموم خونه ها برام غريب و سردن

مي نويسم دوسِت دارم روي همه درختا

آخه از اين جاده فقط، اونان كه برمي گردن

مي خوامت قــد همـــه پـاپــري يـا، كاكليــــا

قـــد حـرمت يه شــاخ سبيـــــل پهــــــلوونـــا

مي دونم بـاهـاس بيام خواسگـاريت، خوب حاليمه

باعث معطلــي، دسـتــاي پــــوچ و خــاليمه

كاش مي شد دورت بگردم، حـاليتـــه؟

خـــودموفــدات مي كردم، حــاليتــــه؟

اين چـاقــوي زنجـوني رو باهاس ديگه غلاف كنم

محض خاطـرخـواهي تـو، خوش ندارم خلاف كنم

عشقمـه پا به پات بشـم، با هـم بـريم امـــام رضــا

توبـه كنـم از بدي يـا، بشــم يـه مـــرد ســر بـه را

كفتــــرجلــــد تــوباشـــم، حــاليتــــه؟

از ســر بـــوم تـوپاشـــم، حــاليتــــه؟

بـه كلــاه مخمليــــــم زيــر گــذر نگـــا نكـــن

اسمتومي دم بكــوبن روي پشتــم به هوات

به امــونم نرسي روزام مي شــه تـيره وتــار

يـه هـوديدي خودمو،تو چارسوكشتم به هوات

كشتــــه ي نـاز و اداتــــم، حــاليتــــه؟

مث سایه پا به پاتم ٬ حالیته

رسيــد در پــي يك اتفـــاق تا دل من

وگريه كرد جدا او، وهم جدا دل من

يكي، يكي، غم و شادي چكيد از چشمش

اميد و حسرت و رويا نشست با دل من

جوان تر ازهمه ي سال هاي عمر شديم

اگرچه ديــر، ولي پاي او فــدا دل من

نصيب ماست اگرعشق، مرحبا برعشق

مراد اوست اگر دل، مكن رها دل من

نشاط و شــور شكستند، حكــم ماتـم را

يكي بيامد ودل باخت، بي صدا دل من

تا قطـــره هــاي آخــر اشكـم صبــور باش